Een bedrijf naast je baan: zo houd je het vol
Een bedrijf naast je baan bouwen klinkt spannend, tot je het doet. Overdag ben ik Release Train Engineer: een dag vol teams, planningen en beslissingen die niet kunnen wachten. En daarnaast bouw ik Passies Studio, waarmee ik ZZP’ers help om met AI-assistenten structuur in hun werk te krijgen. Twee dingen die ik allebei echt wil. En toch kwam ik steeds tijd tekort.
Dit is wat ik heb geleerd over het volhouden. Niet als iemand die het heeft uitgevonden, maar als iemand die er middenin zit.
Waarom een bedrijf naast je baan zo zwaar voelt
Het zit hem niet in de uren zelf. Het zit hem in wat er ná die uren nog van je gevraagd wordt. Na een volle werkdag wacht je bedrijf met precies de taken waar je hoofd dan geen ruimte meer voor heeft: content bedenken, mails beantwoorden, bijhouden wie er wat van je nodig heeft. Allemaal dingen die op zichzelf klein zijn, en samen groter dan je avond.
Wat ik lang deed: harder werken. Later doorgaan, het weekend erbij pakken, mezelf beloven dat het na deze drukke periode rustiger zou worden. Dat werd het niet. Drukke periodes volgen elkaar op, dat is geen tegenslag, dat is gewoon hoe het is met een bedrijf naast je baan.
De avonden zijn niet het probleem
De omslag kwam toen ik stopte met kijken naar mijn agenda en ging kijken naar mijn taken. Welke dingen doe ik elke week opnieuw, en welke daarvan kunnen ook zonder mij? Content voorbereiden bleek zo’n taak. Elke week hetzelfde proces: terugkijken wat werkte, ideeën bedenken, posts uitwerken. Belangrijk werk, en tegelijk werk met een vast patroon.
Precies dat soort werk heb ik in systemen gestopt. Op maandag zet mijn content assistent de analyse van de afgelopen week om in ideeën en voorstellen. Op dinsdag ligt er een blogvoorstel klaar. Ik lees, scherp aan waar nodig, en publiceer. Wat eerst een avond kostte, kost nu een half uur, en dat halve uur is leuk werk: kiezen en aanscherpen in plaats van staren naar een leeg scherm. Hoe ik bepaal welke taken zich daarvoor lenen, schreef ik eerder in de blog over ChatGPT of een eigen assistent.
Systemen dragen wat discipline niet volhoudt
Hier zit voor mij de kern. Volhouden op wilskracht werkt precies tot de week waarin je werkdag uitloopt, je moe bent, of het leven iets anders van je vraagt. Dan valt alles stil wat van jouw discipline afhing. Een systeem heeft daar geen last van. Mijn flows draaiden ook door in de weken waarin ik er zelf niet aan toe kwam, en dat is het verschil tussen een bedrijf dat stilvalt en een bedrijf dat doorbouwt terwijl jij op adem komt.
Daarbij hielp één stap meer dan alle andere: eerst scherp krijgen voor wie ik het doe. Zolang dat vaag was, kostte elke tekst en elke keuze me dubbel zoveel tijd. Hoe ik mijn ideale klant scherp kreeg, was achteraf het fundament waar alle systemen op staan.
Een bedrijf naast je baan houd je vol met ritme
Wat ik iedereen zou meegeven die een bedrijf naast je baan bouwt: kies een ritme dat past bij een slechte week, niet bij een goede. Eén blog per week die er echt staat, is meer waard dan drie posts in een enthousiaste week gevolgd door een maand stilte. Mijn ritme is inmiddels vast: maandag ideeën, dinsdag blog, en de rest van de week mag het bedrijf even zonder mij.
En net zo belangrijk: niet alles hoeft nu. Ik heb een lijst met dingen die ooit mogen, en die lijst geeft rust. De stip staat op de horizon, het ritme brengt me er stap voor stap naartoe.
Wil je weten welke taken jij als eerste uit handen kunt geven? Stel in tien minuten je eigen teamopstelling samen: je ziet dan welke assistenten jouw week lichter maken en waar je het beste begint.
Volhouden is geen kwestie van harder werken. Het is zorgen dat het werk je vasthoudt in plaats van andersom.
